ที่จริงผมอาจจะพูดผิด เพราะอาหารพื้นเมืองแบบง่ายๆ ของลาวแถวนี้ก็มี แต่เป็นบาแก็ต ขนมปังแข็งแท่งยาวๆ ผ่ากลางใส่ไส้แบบแซนด์วิช ซึ่งคนลาวเขากินแทนข้าวกันแทบจะทั้งประเทศ เหตุเพราะเมืองไทยของเราไม่เคยเป็นเมืองขึ้นฝรั่ง โดยเฉพาะฝรั่งเศส จึงไม่คุ้นชินกับอาหารง่ายๆ แบบนี้

เมื่อหาข้าวกินยากนัก จะเดินลงไปทางเลียบแม่น้ำก็เสียเวลา ผมเลยชวนอุเทนแวะที่ร้านกาแฟเล็กๆ ข้างถนนร้านหนึ่ง แล้วสั่งบาแก็ตยาวร่วมศอกมากินคนละแท่ง กินกับกาแฟร้อนก็พอกล้อมแกล้มไปได้

ฮ่วย... มาเมืองลาวแท้ๆ ใครจะคิดว่าต้องมานั่งกินบาแก็ตอยู่กลางเมืองหลวงพระบาง

ที่จริงนั่งกินข้างถนนอย่างนี้ก็ดีไปอย่าง กินไปสายตามองดูผู้คนนักท่องเที่ยว ที่เดินกันขวักไขว่ไปมาจนแทบจะหาคนลาวไม่ได้ เมื่อมีคนมาเที่ยว เงินทองก็ต้องหลั่งไหลมา ทั้งที่พัก อาหาร ของที่ระลึกและบริการทั้งหลาย รถสามล้อ รถสองแถว ล้วนมีผู้โดยสารเป็นชาวต่างชาติแทบจะทั้งสิ้น

ระหว่างนั่งกินบาแก็ตอยู่นั้น ก็มีนักท่องเที่ยวอื่นๆ เข้ามายืนรอซื้ออีกหลายกลุ่ม บางคนมองหาที่นั่งซึ่งมีอยู่สองสามโต๊ะเท่านั้น เรียกว่าใครจะนั่งต้องรอเหมือนเล่นเก้าอี้ดนตรี มีสาวฝรั่งสองคน หน้าตาสดใสเหมือนอยู่ในวัยนักเรียนมองแล้วยิ้มให้ ผมเลยเอ่ยทักแล้วชวนให้นั่งด้วยกัน

ปรากฏว่าสาวน้อยหน้าใสทั้งสองเป็นพี่น้องกัน และเป็นนักเรียนจริงๆ ด้วย คนโตเรียนอยู่มหาวิทยาลัยในเมืองเคปทาวน์ ส่วนน้องสาวยังเรียนมัธยมอยู่เลย

พอรู้แล้วต้องบอกว่านับถือเลยครับ เพราะจากอัฟริกาใต้มาลาว มายากและไกลกว่ามาจากยุโรปเสียอีก ถามว่าทำไมถึงอยากมาลาว สาวหน้าใสคนพี่ตอบว่า เพราะรู้มาว่าเมืองลาวยังมีธรรมชาติบริสุทธิ์ สวยงาม บ้านเมืองไม่มีความเจริญ และที่สำคัญที่สุดคือ ปลอดภัยและไม่แพง

นี่แหละครับเหตุผลสำคัญที่ทำให้ฝรั่งจากทั่วโลกแห่กันมาเที่ยวเมืองลาว ททท. และรัฐบาลไทยควรตระหนักไว้ให้ดีด้วย โดยเฉพาะเรื่องความปลอดภัย

บอกตรงๆ ว่าหลายปีมานี้ ผมรู้สึกสงสารคนอังกฤษครับ ที่นักศึกษาสาวๆ ของเขาเข้ามาเที่ยวบ้านเรา มาด้วยความรักในศิลปวัฒนธรรม ความมีน้ำใจ และธรรมชาติอันสวยงามตามคำร่ำลือ แต่มาแล้วกลับถูกข่มขืน แล้วฆ่าตายที่เมืองไทยแทบจะทุกปี ฟังแล้วเศร้าไหมครับ

สองสาวชาวอัฟริกาใต้นี่ก็เช่นกัน เธอบอกว่าพรุ่งนี้จะบินออกจากลาวแล้ว หลังจากเที่ยวมาเกือบสิบวัน ถามว่ามาแล้วถูกใจไหม เธอตอบว่าถูกใจมาก พรุ่งนี้จะบินจากหลวงพระบางไปเชียงใหม่ เมื่อได้มาคุยกับคนไทยอย่างเรา จึงดีใจมาก และขอให้ช่วยแนะนำที่เที่ยวในเชียงใหม่ให้ด้วย

คนคุ้นเคยเชียงใหม่อย่างผม จึงแนะนำสถานที่น่าเที่ยวชมให้จนครบถ้วน พร้อมทั้งแนะนำที่พักและวิธีการเดินทางให้เสร็จสรรพ

เรื่องแวะเที่ยวเมืองไทยก่อนกลับนี้ ไม่ได้มีเฉพาะสองพี่น้องนี่เท่านั้น แต่ฝรั่งแทบจะร้อยทั้งร้อย ที่มาเที่ยวเมืองลาว ถ้าไม่ได้ผ่านมาลงแวะเที่ยวเมืองไทยก่อนมาลาว ก็ต้องออกจากลาวแล้วเข้าเมืองไทย ก่อนจะต่อเครื่องบินกลับบ้านเขาอีกที

ทำให้รายได้จากการท่องเที่ยวเฉลี่ยกันไปในระหว่างสองประเทศ เป็นการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กันโดยอัตโนมัติ

เรื่องนี้ถ้าไทยกับลาวคุยกันรู้เรื่อง จัดทัวร์ธรรมชาติและศิลปวัฒนธรรม ระหว่างสองประเทศริมฝั่งโขงขึ้นมา แล้วเผยแพร่ข่าวออกไปทั่วโลก น่าจะทำรายได้ดีกว่าปัจจุบันมากมายนัก

อิ่มอาหารกลางวันเรียบร้อย แถมได้เพื่อนใหม่มาอีกสองคน แต่คงเป็นเพื่อนที่ชาตินี้จะไม่ได้พบกันอีก เพราะหลังจากนี้แล้วผมจะไปเที่ยวน้ำตกกวางสี น้ำตกสวยห่างจากหลวงพระบางไปอีกสามสิบกว่ากิโลเมตร แต่สองสาวจากอัฟริกาใต้ไปมาแล้ว เราจึงต้องแยกทางกันอย่างอาลัย (เป็นความอาลัยของผมข้างเดียว)

ผมเดินถามหารถสองแถว เพื่อจะเช่าไปน้ำตกกวางสี ปรากฏว่าทุกคันเรียกราคาไปกลับที่ห้าร้อยบาท กับระยะทางสามสิบกว่ากิโลเมตร คิดแล้วออกจะแพงเกินไป แต่หาเท่าไรก็หาที่ถูกกว่านี้ไม่ได้ โชเฟอร์ทุกคันจะโอดครวญว่าราคาน้ำมันที่นี่แพงกว่าเมืองไทย ซึ่งก็เป็นความจริง เพราะเบนซินเมืองลาวลิตรละกว่าสามสิบหกบาท เมื่อหาถูกกว่านี้ไม่ได้ เราก็ต้องยอมจ่าย ไม่งั้นก็ไม่ได้ไป

มาคิดดูแล้ว ค่าใช้จ่ายในการมาเที่ยวหลวงพระบางครั้งนี้ ค่ากินก็ไม่แพง ค่าที่พักก็ถูก แต่มาแพงค่าพาหนะนี่เอง เช่นค่าเรือจากเชียงของมาหลวงพระบางเข้าไป 850 ค่ารถไปน้ำตกอีก 500 วันต่อไปจะมีค่ารถจากหลวงพระบางไปวังเวียงอีก 400 และจากวังเวียงเข้าเวียงจันทน์อีก 250