บางคนถามหาคุณศุภชัย พานิชภักดิ์ ที่ขณะนี้ยังทำงานให้กับองค์กรสหประชาชาติอย่าง UNCTAD

บางกระแสเสียงบอกว่าคุณสมคิด จาตุศรีพิทักษ์ น่าจะเป็นคำตอบสำหรับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนต่อไป

ชื่อเหล่านี้เป็นเพียงสัญลักษณ์ของการโหยหาคุณสมบัติบางอย่างที่ขาดหายไปจากสังคมการเมืองไทยในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา

ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็น ปุระชัย หรือศุภชัย หรือสมคิดเลย หากได้คนที่มี 'ภาพ' ของคุณสมบัติที่ว่านี้ ก็ต้องถือว่าสามารถตอบสนองความต้องการของสังคมวันนี้

และคุณสมบัติที่ขาดหายไปอย่างยิ่งนี้ก็คือ 'ความซื่อสัตย์สุจริต' และ 'ความตรงไปตรงมากับประชาชน'

ห้าปีภายใต้ 'ระบอบทักษิณ' คือ 'ภาพ' ที่ว่าทักษิณเป็นคนเก่ง, เป็นคนคล่อง, เป็นคนกล้า

แต่พอได้สัมผัสจริงๆ กับผู้นำที่มีภาพอย่างนี้ กลับพบว่า 'ความเก่ง' ที่ว่านี้ เป็นเพียงภาพมายา เพราะเนื้อแท้จริงๆ ที่ประเทศชาติได้จากผู้นำ คือความคล่องแคล่วเฉพาะเรื่องที่คนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งที่อยู่เคียงข้างอำนาจ เป็นผู้ได้ประโยชน์เท่านั้น

สิ่งที่เรียกว่าความเก่ง, ความคล่องของห้าปีแห่งการเมืองไทยที่นำมาสู่วิกฤติวันนี้ ถูกกลบไปด้วยความไร้จริยธรรม, คอร์รัปชัน, ผลประโยชน์ทับซ้อน, และนำมาสู่ความรู้สึกว้าเหว่ของคนไทยที่มองเห็นการโกงกินมาแทนที่ศีลธรรมจรรยา

ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมวันนี้ ผู้คนจึงหันไปเรียกหา 'คนสะอาด' แทน 'คนคล่อง' เพราะในท้ายที่สุด, สังคมก็ได้บทเรียนอันเจ็บปวดว่า การหลงเชื่อว่ามีใครที่สามารถสร้างสิ่งมหัศจรรย์ทางเศรษฐกิจด้วยการสร้างภาพและทุ่มเทด้านประชาสัมพันธ์อย่างดุเดือดเลือดพล่าน (ผ่านการเข้าไปยึดครองสื่ออย่างกว้างขวางในระดับที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน) วันนี้ กลายเป็นฝันร้ายที่ยังหลอกหลอนคนทั้งประเทศ

ผมไม่ได้มองว่าคุณปุระชัย หรือศุภชัย จะกลับมาอยู่ในแวดวงการเมือง แม้จะมีเสียงเรียกร้องต้องการชื่อทั้งสอง แต่สิ่งที่หลายพรรคการเมืองวิ่งหาอยู่ขณะนี้ คือ 'ภาพลักษณ์' ของ 'คนตรง' และคนที่ไว้ใจได้ว่าจะไม่ผลาญเงินทองของบ้านเมืองเพียงเพื่อจะสร้างความนิยมให้กับตัวเอง

การเมืองจากนี้ไปจะกลับไปสู่ 'ความพอเพียง'...ความถ่อมตน...ความกล้าหาญทางด้านศีลธรรมแทนความกร่าง, ความลุ่มหลงกับบริโภคนิยม และความเคารพในเสรีภาพแห่งความคิดเห็นที่แตกต่าง

ยุคแห่ง 'ข้าฯ เก่งคนเดียว, ทุกคนต้องฟังข้าฯ' ต้องหมดไป, ยุคแห่งการระดมสมองของคนไทยจากทุกวงการเพื่อสร้างชาติอย่างแท้จริง จะต้องเข้ามาแทนที่