สายลมในกิ่งหลิว / เรืองรอง รุ่งรัศมี

มุกมณีและดวงดาริกา (5)

"เวลาใดข้าจึงจะบรรลุแจ้ง?"

"เวลาที่เจ้ามองเห็น" อาจารย์พูด

"มองเห็นสิ่งใด?"

"ต้นไม้ ดอกไม้, ดวงจันทร์ และดวงดาว"

"แต่ข้ามองเห็นสิ่งเหล่านี้อยู่ทุกวันแล้วนี่"

"ไม่ใช่ ที่เจ้ามองเห็นนั้นคือต้นไม้กระดาษ ดอกไม้กระดาษ ดวงจันกระดาษ และดวงดาวกระดาษ เพราะว่าเจ้าไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่ในความเป็นจริง หากแต่ใช้ชีวิตอยู่ในถ้อยคำและความคิดของเจ้า"

นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ท่านอาจารย์ก็พูดต่อว่า "เจ้าใช้ชีวิตไปอย่างชีวิตกระดาษ อือฮึ! แล้วยังจะพบกับความตายกระดาษอีกด้วย"

32.หลักการ

มีคนตั้งคำถามต่อท่านอาจารย์ว่าใช้หลักการอย่างไรในการคัดเลือกศิษย์

อาจารย์กล่าวว่า "ข้าใช้หลักการเรื่องความอ่อนน้อม พวกที่แสดงความเย่อหยิ่งตอบต่อความอ่อนน้อมของข้านั้น ข้าจะปฏิเสธตัวเขา พวกที่เคารพนับถือข้าเพราะความอ่อนน้อมของข้านั้น ข้าก็ปฏิเสธเช่นกัน"

33.อาจารย์ (1)

อาคันตุกะผู้หนึ่งคิดจะเสาะหาอาจารย์ ก่อนที่จะไหว้ครูเพื่อเป็นศิษย์ เขาร้องขอคำรับรองจากอาจารย์

"ท่านสามารถจะชี้แนะสั่งสอนถึงจุดหมายของชีวิตต่อข้าได้ไหม?"

"ข้าทำไม่ได้"

"หรืออย่างน้อยที่สุดก็สั่งสอนชี้แนะถึงความหมายของชีวิตต่อข้า?"

"ข้าทำไม่ได้"

"ท่านสามารถบอกข้าว่าความตายนั้นเป็นอย่างไร และชีวิตในชาติภพหน้าเป็นอย่างไรหรือไม่?"

"ข้าทำไม่ได้"

อาคันตะกะจากไปด้วยความผิดหวัง บรรดาศิษย์ต่างก็รู้สึกไม่สบายใจต่อการแสดงออกที่ไม่น่าพอใจผู้คนของอาจารย์

อาจารย์พูดปลอมบรรดาศิษย์ว่า "ถ้าหากเจ้าไม่เคยลิ้มรสชาติของชีวิต การจะเข้าใจถึงเรื่องชีวิตและความหมายของชีวิตจะมีประโยชน์อันใดเล่า? ข้ายินดีให้พวกเจ้าลิ้มชิมรสของผลไม้ชีวิต มิใช่ให้พวกเจ้าเฝ้าแต่ครุ่นคิดถึงมัน"

34.อาจารย์ (2)

อาคันตุกะผู้หนึ่งของสมัครเป็นศิษย์ของท่านอาจารย์ อาจารย์พูดว่า "เจ้าใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับข้าได้ แต่อย่าได้คอยเป็นผู้ติดตามข้า"

"ถ้าเช่นนั้นข้าจะต้องติดตามผู้ใด?"

"อย่าได้คอยติดตามใคร เมื่อใดที่เจ้าคอยแต่ติดตามผู้ใดผู้หนึ่ง เจ้าก็มิได้ติดตามในสัจธรรมแล้ว"

35.อาจารย์ (3)

"ผมขอเป็นศิษย์ของท่านได้ไหม?"

"ที่เจ้าเป็นศิษย์ ก็เพราะตัวเจ้าปิดเปลือกตาของเจ้าวันใดที่เจ้าเปิดดวงตาของเจ้า เจ้าก็จะรู้ว่า เจ้าไม่สามารถเรียนรู้สิ่งใดได้จากตัวข้า หรือจากตัวใครอื่นใดได้"

"ถ้าเช่นนั้น อาจารย์มีเพื่อประโยชน์อันใด?"

"เพื่อให้เจ้าได้รู้ว่าอาจารย์มิได้มีประโยชน์"

36.อาจารย์ (4)

"ทำไมท่านจึงต้องมีอาจารย์" อาคันตุกะผู้หนึ่งตามศิษย์คนหนึ่ง

"ถ้าหากจะเพิ่มอุณหภูมิของน้ำให้สูงขึ้น ก็จำเป็นจะต้องมีภาชนะเพื่อบรรจุน้ำ ใช้เพื่อเป็นตัวกลางระหว่างไฟและตัวของน้ำเอง" ศิษย์ตอบ

37.ที่ซ่อน

พระเจ้าพูดกับท่านอาจารย์ว่า "ข้าคิดจะเล่นซ่อนหากับพวกมนุษย์ ข้าถามพวกเทวดานางฟ้าว่าที่ซ่อนที่ดีที่สุดนั้นอยู่ที่ใด บางคนบอกว่าอยู่ในความลึกของท้องทะเล บางคนบอกว่าอยู่ที่ส่วนสูงที่สุดของยอดเขา ยังมีที่บอกว่าอยู่ที่ความไกลของดวงจันทร์ หรือดวงดาว แล้วท่านเล่า ท่านคิดว่าควรซ่อนไว้ที่ใด?"

อาจารย์ตอบว่า "ซ่อนไว้ในใจของมนุษย์ นั่นเป็นที่ที่พวกเขาจะคิดไม่ถึง!"

38.บรรลุ

"หนทางแห่งการบรรลุแจ้งยากหรือง่าย?"

"ไม่ยากและไม่ง่าย"

"ทำไมเป็นเช่นนี้?"

"เพราะว่ามันมิได้มีอยู่"

"ถ้าเช่นนั้นเราควรเดินไปสู่จุดหมายอย่างไร?"

"เราไม่ทำเช่นนั้น นี่คือฟางที่ไม่มีระยะ หยุดการเดิน ก็จะบรรลุถึง"